کاهش توانایی اطفال در یادگیری

[ad_1]




کاهش توانایی اطفال در یادگیری

برخی اطفال از سرعت یادگیری کمتری نسبت به دیگر همسن و سالان خود برخوردار هستند و نمی توانند درس خود را به خوبی بیاموزند بهتر است از تحقیر و اظهارنظرهای منفی نسبت به آن ها خودداری کنید و مانع افزایش استرس آن ها ناشی از کاهش توانایی شان نکات درسی در یادگیری شوید.

اصلا جای تعجب ندارد که از کودک‌تان بشنوید که نمی‌خواهد امروز به مدرسه برود، مگر این‌که این وضعیت، بیشتر از حد عادی تکرار شده باشد. اگر کودک‌تان بیش از حد خواستار نرفتن به مدرسه است، شاید دلیل پنهانی وجود داشته باشد که در خانه ماندن او را توجیه می‌کند. مسائل زیادی هستند که می‌توانند باعث ایجاد استرس در مدرسه شوند،مثل امتحانات، تکالیف مدرسه، برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران و از همه بدتر قلدری کردن بعضی از بچه‌ها. به نظر متخصصان، این احتمال وجود دارد که سرعت یادگیری برخی از کودکان نسبت به بقیه کُندتر باشد و همین مساله آنان را از مدرسه رفتن فراری بدهد.

کودکان در این وضعیت خیلی سریع احساس می‌کنند که کُندذهن هستندو همین حالت آنان را تحت فشار زیادی قرار می‌دهد. تکرار این مساله درنهایت به منفی‌بافی درباره مدرسه ختم می‌شود. پسران، به‌ویژه، با این مساله مشکل دارند و این وضعیت می‌تواند روی احساس آنان درباره موضوعات دیگر نیز تاثیر منفی بگذارد. برخی کودکان در این شرایط می‌گویند که مریض هستند. شما به‌عنوان پدر یا مادر باید درک کنید که احساس مریض بودن می‌تواندبه دلیل استرس به وجود آمده باشد. استرس می‌تواند خودش را در قالب علائم فیزیکی مثل سردرد و درد شکمی نشان دهد. اگر این اتفاق بیش از حد تکرار شد یا در برخی موقعیت‌های خاص مثل قبل از امتحان شدت بیشتری پیدا کرد، به احتمال زیاد کودک شما با استرس مواجه است. استرس ممکن است در قالب برخی رفتارها مثل جنب‌وجوش بیش از حد یا آرام و قرار نداشتن بروز پیدا کند.




مطلب قبلیدرمان استرس تحصیلی در کودکان

[ad_2]

لینک منبع

درمان استرس تحصیلی در کودکان

[ad_1]




درمان استرس تحصیلی در کودکان

استرس در کودکان بابرخی نشانه های رفتاری مهم قابل مشاهده است تندخویی و عصبی شدن اطفال یا سردرد و دلدرد و بی میلی به خوردن غذا می تواند خبر از استرس آن ها ناشی از آغاز سال تحصیلی و دوران تحصیل باشد.

استرس پاسخ یا عکس العمل بدن انسان در برابر موقعیت‌های مختلف است و برای ادامه حیات امری ضروری محسوب می‌شود. در واقع داشتن مقداری استرس همیشه لازم است، اما اگر این مقدار از حد تعادل خارج شود، در آنصورت چه باید کرد؟

بچه‌ها غالباً مشکلات خود را در عمل و با رفتارهایشان نشان می‌دهند. تندخو و عصبی می‌شوند،فعالیتشان از حد می‌گذرد و گاهی اوقات این خشونت گریبان گیر دیگران و حتی خودشان خواهد شد. البته ممکن است برعکس این قضیه هم اتفاق بیافتد، یعنی بچه بیش از حد سرخورده شود بطوریکه این در خودفرورفتگی با مکیدن انگشتان شست، دستشویی رفتن‌های مکرر و گریه‌های مداوم و بی‌معنا، نمایان ‌شود. دقت در سیستم بدنی بچه‌ها،بهترین روش برای پی بردن به مشکلات آنهاست.

دلدرد یا سردرد یا تغییر در تغذیه و خواب کودکان میتواند نشانه بروز استرس در کودکان باشد. اغلب اوقات والدین با دیدن این نشانه‌ها به فکر فرو می‌روند یا سؤالاتی برایشان مطرح می‌شود. اما باید میان نتایج و پیامدهای این نشانه‌ها فرق بگذارند و دقت کنندکه این نشانه‌ها زمانی سؤال برانگیز خواهند شد که به شکلی دائمی و همیشگی درآیند. در این مواقع تنبیه یا دادن درس‌های اخلاقی، راهکار مناسبی نخواهد بود. حتی موضع‌گیری‌ها و برخوردهای شدید معلمان هم کمکی به بچه‌ها نخواهد کرد، آنها نمی‌توانند افکار و احساسات خود را بیان کنندو در نتیجه منزوی‌تر می‌شوند بچه‌ها در مقایسه با بزرگترها، در برابر پاسخ های مؤافق یا مخالف، حساس‌ترند.

با شنیدن یک پاسخ نامناسب از سوی والدین، استرس آنها کم کم تبدیل به ترس و در نهایت تبدیل به وحشت می‌شود. بعضی از مطالعات نشان داده پسرها در مقایسه با دخترها، بیشتردچار استرس می‌شوند. شاید چون به لحاظ عرفی و فرهنگی فشار بر روی پسرها بیشتر است، معیارهای فرهنگی آنها را ترغیب می‌کند که در مقابل غصه و اندوه قوی باشند و گریه نکنند. در قسمت بعد راهکارهایی را به شما معرفی می‌کنیم که به کاهش استرس در کودکان و دانش آموزان کمک می‌کند.




مطلب قبلیکودکان خجالتی و منزوی
مطلب بعدیکاهش توانایی اطفال در یادگیری

[ad_2]

لینک منبع

کودکان خجالتی و منزوی

[ad_1]




کودکان خجالتی و منزوی

برخی کودکان با تحقیر و تمسخر اطرافیان و همکلاسی هایشان خجالت زده ،منزوی و گوشه گیر می شوند. افسردگی در چهره آن ها موج میزند و اختلالات اضطرابی به سراغشان می آید برای رفع این مشکلات می توانید از مشاوره های یک روانشناس کمک بگیرید.

خجالتی بودن برخی کودکان و دست‌رشته همکلاسی‌ها شدن، احتمال افسردگی را در کودکان و نوجوانان در دوران مدرسه و حتی پس از آن در بزرگسالی افزایش می‌دهد. محققان می‌گویند یک‌سوم افسردگی‌ها ریشه در آزاری‌هایی دارد که فرد در طول دوران تحصیلی با آنها مواجه بوده است.

محققان دانشگاهآکسفورد انگلیس در بررسی‌های خود به این نتیجه رسیدند که توهین و تحقیر در دوران تحصیل می‌تواند تا ۵ برابر احتمال اضطراب را در بزرگسالی افزایش دهد و تا ۲ برابر باعث بروز افسردگی شود. محققان برای اثبات این قضیه ۳۸۹۸ فرد را زیرنظر گرفتند. ۶۸۳ مورد مبتلا به افسردگی بودند. فرم‌های پر شده توسط این افراد نشان دادآنها بیش از یک بار در هفته در ۱۳ سالگی مورد آزار و تمسخر همکلاسی‌هایشان قرار می‌گرفتند و ۱۵ درصد در ۱۸ سالگی داروهای ضدافسردگی می‌خورند. به گفته محققان لازم است در مدارس قوانینی وضع شود تا میزان تمسخر و تحقیر و آزار و اذیت به صفر کاهش یابد تا به این ترتیب تا حد زیادی از افسردگی در دوران بزرگسالی کاسته شود.




مطلب قبلیتطبیق دادن کودک با مدرسه
مطلب بعدیدرمان استرس تحصیلی در کودکان

[ad_2]

لینک منبع

تطبیق دادن کودک با مدرسه

[ad_1]

تطبیق دادن کودک با مدرسه

سعی کنید به فرزندانتان در همراه شدن با محیط مدرسه کمک کنید و با برخی پیشنهادات مفید به آن ها انگیزه دهید حس مالکیت و تعلق و دیدگاه مثبت را در آن ها افزایش دهید برنامه ای روزانه برای آن ها ترتیب دهید و فعالیت فیزیکی آن ها را افزایش دهید.

فرزند شما سالهای بسیاری از عمر خود را در مدرسه سپری خواهد کرد و شما دوست دارید که او در این محیط به بهترین شکل ممکن رشد کند و شکوفا شود. در این مقاله راهکارهایی ارائه شده تا فرزندتان بتواند خودش را با مدرسه تطبیق دهد.

داشتن مجموعه‌ای از دوستان: داشتن دوست به بچه‌ها این امکان را می‌دهد تا در مدرسه حس بهتری داشته باشند.مجموعه دوستان او، در طی سالیان تحصیل، تبدیل به یک گنجینه مهم می‌شود. به علاوه، فرآیند دوستی، عزت نفس فرزندان ما را تقویت می‌کند و به آنها این امکان را می‌دهد تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند.

با مدرسه و اولیای مدرسه همکاری نزدیک داشته باشید: اگر با مسأله یا مشکلی روبه رو شدید یا اگر موقعیت حساسی پیش آمد،دقت کنید که حتماً اولیای مدرسه را در جریان قرار دهید. اگر با تصمیمی مؤافق نبودید، شخصا وارد عمل شوید، با معلم فرزندتان حضوراً یا تلفنی گفتگو کنید و خیلی مؤدبانه و شفاف، نظر خود را بیان کنید. یادتان باشد که همیشه متعادل رفتار کنید. بنابراین دائماً معلمان را متهم نکنید یا مدام از فرزندتان جانبداری یا عذرخواهی نکنید.

حس مالکیت و تعلق او را افزایش دهید: فرزندتان باید به این نتیجه برسد که در برابر دیگران برای خود ارزش قائل شود و متقابلاً دیگران نیز در نظر او دارای ارزش و احترام باشند، تنها در این صورت است که او می‌تواند به یک عزت نفس قابل تحسین اجتماعی برسد. شرکت در برنامه های جانبی مدرسه، به او این امکان را می‌دهدتا خودش را در محیط مدرسه فرد مفیدی احساس کند. به این ترتیب، میان مدرسه و آنچه در آن می‌آموزد، پیوندی برقرار می‌کند و این یادگیری‌ها در نظرش مثبت و با ارزش می‌شوند.

خلق یک دیدگاه مثبت: سعی کنید برای فرزندتان تصویری زیبا و مثبت از مدرسه و حواشی آن ایجاد کنید. به جای اینکه دائم از این شکایت کنیدکه تکالیفش زیاد یا خسته کننده است، سعی کنید که جنبه مثبت قضیه را ببینید، مثلاً همواره به خوبی به او یادآوری کنید که این تکالیف چقدر در یادگیری او مؤثر خواهند بود. همچنین یادتان نرود که برای تلاش و زحمات او ارزش قائل شوید و عملکرد و نتیجه این زحمات را تحسین کنید. به این ترتیب وقتی فرزندتان می‌بیند که شما به او افتخار می‌کنید، به خودش می‌بالد.

برای او یک برنامه روزانه ترتیب دهید: بچه‌ها معمولاً به همه چیز زود عادت می‌کنند و غالباً اگر یک برنامه روزانه منظم داشته باشند، به خوبی عمل می‌کنند. پس چرا آنها را از داشتن چنین برنامه ای محروم کنیم؟ بنابراین سعی کنیم تا برنامه های منظمی برای او ترتیب دهیم،برنامه هایی که به نوعی او را دلگرم کنند و باعث شوند تا روز او به بهترین شکل ممکن سپری شود.

سعی کنید که فرزندتان حتماً فعالیت فیزیکی داشته باشد: فعالیت بدنی جزء لاینفک زندگی بچه‌ها محسوب می‌شود. در اغلب اوقات نشستن طولانی مدت بر روی نیمکت های کلاس، نه تنها بچه های بیش فعال بلکه حتی کودکان معمولی را همبه سرپیچی و نافرمانی وامی دارد. ورزش کردن یا حتی یک حرکت ساده، نیاز فیزیکی و صد البته نیاز روحی آنها را تأمین می‌کند. حرکت به بچه‌ها این امکان را می‌دهد تا از تنش‌ها رها و انرژی هایشان تخلیه شود و در نهایت به تعادل برسند. به این ترتیب برای تمرکز و یادگیری بیشتر، روحیه بهتری خواهند داشت.

[ad_2]

لینک منبع

تنبیه آموزنده و مفید

[ad_1]




تنبیه آموزنده و مفید

اگر تنبیه کردن کودک به صورت اصولی صورت بگیرد می تواند برای وی آموزنده نیز باشد و نکات مفیدی را نیز به وی بیاموزد به عنوان مثال توضیح رفتار بد وی و پیامدهای مضر آن برای اطرافیان و نظرات منفی آنها درمورد کودک می تواند اطفال را به نادرست بودن رفتارشان آگاه سازد.

برقراری نظم و انضباط در خانه، حتی با استفاده از تنبیه، این موضوع مهم را برای کودکان روشن می‌کند که پدر و مادر نسبت به رفتارهای او مسئولیت دارند. علاوه بر این به کودکان نشان می‌دهد که والدین، محدوده‌ها و مرزهای مهمی را تعیین می‌کنند که مهارت‌های ارزشمند زندگی را به آنان می‌آموزد.

کودک معمولا بعد از انجام دادن رفتار بد و نامناسب، با احساس گناه مواجه می‌شود. بنابراین، تنبیه متناسب و مطلوب می‌تواند این احساس گناه را تسکین دهد و به کودک بیاموزد که در آینده چطور از تکرار شدن موقعیت‌های مشابه جلوگیری کند. این کار هم بدرفتاری‌های او را کاهش می‌دهدو هم دفعات تنبیه شدن را کم می‌کند. برای مثال، برداشتن اسباب‌بازی‌هایی که توسط کودک رها شده‌اند، به او می‌آموزد که باید از وسایل و دارایی‌های خودش مراقبت کند و مسئولیت محافظت از آن‌ها را خودش بر عهده دارد. برخی از متخصصان به والدین توصیه می‌کنند که تنبیه را فقط براساس یک بدرفتاری خاص در نظر بگیرند.

به نظر آنان، این کار باعث می‌شود که کودک از اشتباهات خودش بیشترین درس را بگیرد و اشتباه خودش را دقیق‌تر بفهمد. تنبیه کردن کودک خارج از محدوده متناسب با هر رفتار، احساس گناه را در او تسکین نمی‌دهد و حتی می‌تواند آن را تشدید کند.عبرت گرفتن کودک از اشتباهات خودش به راهنمایی والدین و تنبیه متناسب نیاز دارد. فرآیند یادگیری و رشد کودک براساس همین نکات پیش می‌رود.




مطلب قبلیراهنمایی هایی برای تنبیه کردن صحیح کودکان
مطلب بعدیتطبیق دادن کودک با مدرسه

[ad_2]

لینک منبع

راهنمایی هایی برای تنبیه کردن صحیح کودکان

[ad_1]




راهنمایی هایی برای تنبیه کردن صحیح کودکان

سعی کنید تنبیه کودک را با شیوه و روش مناسب انجام دهید هرگز از تنبیه بدنی استفاده نکنید و سعی کنید به شخصیت فرزندتان آسیب وارد نسازید با رفتار خود به وی ابراز کنید که کارش اشتباه بوده است و دلیل بدرفتاری خود را به وی گوشزد کنید.

تنبیه کردن کودکانی که بی‌ادبی و بدرفتاری کرده‌اند، کار آسان یا خوشایندی برای پدرها و مادرها نیست. والدین نباید فراموش کنند که نوع تنبیه و پیامدهای آن براساس سن کودکان، متفاوت است و نمی‌توان از یک روش تنبیهی برای همه کودکان و در همه سنین استفاده کرد. والدین باید بدانند که داشتن ثبات، کلید اصلی در تربیت و انضباط کودکان در هر سنتی است.

اگر کودک به این نتیجه برسد که پدر و مادرش نسبت به نادیده گرفتن برخی رفتارها واقعا حساس هستند، دقت بیشتری در رفتارهایش به خرج می‌دهد و سعی می‌کند یاد بگیرد که چطور انتظارات پدر و مادرش را برآورده کند. والدین باید به کودک آموزش بدهند که هر رفتاری همیشه با عواقب مشخصی همراه است.

داشتن ثبات در اصول تربیتی، به کودک یاد می‌دهد که کدام رفتارها مطلوب هستند و باید از کدام رفتارها دوری کند. در این شرایط، کودک معمولا رفتارهای خودش را طوری تنظیم می‌کند که از تنبیه شدن دور بماند. بدرفتاری در کودکان معمولا زمانی اتفاق می‌افتد که کودک احساسات خاصی را تجربه می‌کند و نمی‌داند که چگونه آن‌ها را بیان کند.

در نظر گرفتن تنبیه مناسب توسط والدین، به کودک یاد می‌دهد که کدام رفتار برای ابراز کردن کدام احساس مناسب‌تر است. پدر و مادر بهتر است با کودک صحبت کنند و با دقت شرایطی را که باعث بدرفتاری او شده است،‌ زیر نظر بگیرند. همدلی والدین با احساسات کودک، می‌تواند نقش موثری در بیان احساسات کودک داشته باشد. این کار، تنبیه را به فرصتی برای فهمیدن دلایل بدرفتاری در کودک و پیدا کردن روش‌هایی برای برطرف کردن آن در آینده تبدیل می‌کند.




مطلب قبلیعوارض قلدری کردن همسن و سالان
مطلب بعدیتنبیه آموزنده و مفید

[ad_2]

لینک منبع

عوارض قلدری کردن همسن و سالان

[ad_1]




عوارض قلدری کردن همسن و سالان

برخی اطفال وقتی با قلدری کردن همکلاسی ها و دوستان خود مواجه می شوند با غم و اندوه یا افسردگی همراه می شوند ممکن است گاهی علاقه مند به خودکشی شوند و به خاطر ترس از مواجه شدن با این رفتار از مدرسه یا محلی که این کودکان حضور دارند فراری شوند.

کودکانی که در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، با احساس غم و اندوه دائمی مواجه می‌شوند. متاسفانه این احساس دائمی اندوه می‌تواند باعث ابتلا به افسردگی شدید در میان کودکان آزاردیده شود. بروز افکار متمایل به خودکشی در میان کودکان مبتلا به افسردگی رایج است و متاسفانه قلدری کردن برخی از کودکان در اقدام به خودکشی کودکان دیگر نقش دارد.

کودکان متمایل به خودکشی ممکن است رفتارهای عاری از ترس و مسئولیت انجام دهند، به خودشان آسیب برسانند و یا علاقه ناگهانی به مرگ و مُردن نشان دهند. بنابراین با دقت بر روی فرزندتان نظارت کنید تا بتوانید هر گونه تغییر جزئی یا کلی را در رفتار او تشخیص بدهید. البته علاوه بر نظارت صحیح،باید به‌طور منظم با فرزندتان درباره قرار گرفتن در معرض آزار و اذیت کودکان دیگر صحبت کنید. بهتر است اطلاعات کافی را در اختیار او بگذارید، درباره عوارض شدید قلدری کردن در دوران کودکی با او صحبت کنید و او را تشویق کنید به این‌که با کودکان و انسان‌های دیگر مهربان باشد.

اگر فرزند شما قربانی قلدری کردن دیگران شده است، او را تشویق کنید به این‌که بدون به‌کارگیری خشونت از خودش دفاع کند و حتما مسئولان مدرسه را در جریان شرایط خودش قرار بدهد. علاوه بر این، بهتر است خودتان نیز با مسئولان مدرسه صحبت کنید و فرزندتان را نزد روان‌پزشک و روان‌شناس ببرید.




مطلب قبلینشانه های ترس در وجود خردسالان
مطلب بعدیراهنمایی هایی برای تنبیه کردن صحیح کودکان

[ad_2]

لینک منبع

نشانه های ترس در وجود خردسالان

[ad_1]




نشانه های ترس در وجود خردسالان

برخی رفتارها در خردسالان خبر از نوعی ترس و کاهش اعتماد به نفس در آنان میدهند وقتی این کوکان با قلدری اطرافیانشان مواجه می شوند از خود واکنشی نشان نمیدهند و دربرابر زورگویی های همسن و سالان خود مقاومت نمیکنند. این امر می تواند شرایط تحصیلی و زندگی آن ها را تحت الشعاع قرار دهد.

اذیت کردن,کتک زدن, شایعه‌پراکنی و تهدید, همگی شکل‌هایی از قلدری کردن هستند که معمولا در مدرسه اتفاق می‌افتند. درحالی که تاثیر قلدری کردن روی همه کودکان یکسان نیست، اما بسیاری از کودکان با اثرات بلندمدت و کوتاه‌مدت آن مواجه می‌شوند که به‌سختی بهبود می‌یابند. مطالعات علمی نشان می‌دهند کودکانی که قربانی قلدری کردن کودکان دیگر می‌شوند،معمولا عملکرد خوبی در مدرسه ندارند. محققان دانشگاه UCLA در سال ۲۰۰۵ میلادی به بررسی گروهی از دانش‌آموزان پرداختند و این بررسی را به مدت ۳ سال ادامه دادند. درنهایت محققان متوجه شدند که همبستگی مستقیمی بین قلدری بیش از حد و عملکرد تحصیلی ضعیف وجود دارد.

درواقع، دانش‌آموزانی که با سطح بالایی از قلدری مواجه می‌شوند،‌به‌مراتب نمرات پایین‌تری نسبت به دیگران کسب می‌کنند. به گفته یکی از محققان، کودکان قربانی معمولا برای یادگیری درس بی‌انگیزه می‌شوند. کودکانی که در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، معمولا احساس ناراحتی، اضطراب و ترس می‌کنند و همین شرایط زندگی و درس خواندن را برای آنان سخت می‌گرداند. کودکانی که قلدری می‌کنند،می‌خواهند که احساس بی‌ارزش بودن را در کودکان دیگر به وجود بیاورند و معمولا هم موفق می‌شوند. کودکی که اعتماد به نفس نداشته باشد، معمولا گوشه‌گیری می‌کند و به‌ندرت شاد به نظر می‌رسد. یکی از مطالعات Academic Pediatrics در سال ۲۰۱۰ میلادی نشان می‌دهد که اعتماد به نفس ضعیف می‌تواند با ابتلا به چاقی، بیماری‌های روان‌شناختی و رفتارهای خشونت‌آمیز همراه باشد.




مطلب قبلیمراقب وضعیت تحصیلی فرزند خود باشید
مطلب بعدیعوارض قلدری کردن همسن و سالان

[ad_2]

لینک منبع

مراقب وضعیت تحصیلی فرزند خود باشید

[ad_1]




مراقب وضعیت تحصیلی فرزند خود باشید

وضعیت تحصیلی خردسالان نیاز به مراقبت و کمک والدین دارد مشارکت والدین در این مینه می تواند تاثیرات فراوانی در افزایش کیفیت تحصیل آن ها داشته باشد و شانس موفقیت آنها را افزایش دهد. در ادامه به اهمیت وقت‌گذرانی والدین با کودک اشاره می کنیم.

بسیاری از برنامه‌های مدرسه به نقش نظارتی و کمکی والدین بستگی دارند. درواقع، این والدین هستند که از انجام شدن یا انجام نشدن فعالیت‌ها و کارهای مدرسه توسط کودکان باخبر می‌شوند. اگر شما هم به‌عنوان پدر یا مادر علاقه دارید که در وضعیت تحصیلی فرزندتان نقش داشته باشید، می‌توانید این کار را از راه‌های مختلفی انجام دهید.

اولین و مهم‌ترین نکته درباره نقش‌آفرینی والدین در وضعیت تحصیلی کودکان، این است که این کار می‌تواند بیش از همه برای خود دانش‌آموز مفید باشد. اگر فرزندتان ببیند که شما نسبت به فعالیت‌ها و عملکردهای او در مدرسه علاقه‌مند هستید، شانس موفقیتش افزایش پیدا می‌کند. حضور و مشارکت والدین در فعالیت‌های آموزشی و تحصیلی کودک،نکته مهمی را به او یاد می‌دهد: اهمیت یادگیری و آموزش. مشارکت والدین در زندگی تحصیلی کودک، فواید دیگری هم دارد که می‌توان از بین آن‌ها به این موارد مهم اشاره کرد: افزایش احتمال کسب نمرات بهتر، توجه مناسب به درس، خوش‌رفتاری، تقویت مهارت‌های اجتماعی. نقش‌آفرینی والدین در زندگی تحصیلی کودک برای خودشان نیز مفید است.

این والدین، شرایط و ویژگی‌های لازم برای کمک به کودک و آموزش مسائل مختلف به او را دارند و معمولا از اعتمادبه‌نفس بیشتری برخوردار هستند. صرف کردن وقت بیشتر برای قرار گرفتن در جریان امور مدرسه، به والدین کمک می‌کند تا درک بهتری نسبت به چگونگی فعالیت در مدرسه و برنامه‌های آموزشی به‌دست بیاورند. این کار حتی می‌تواند کیفیت وقت‌گذرانی والدین با کودک را افزایش دهد.




مطلب قبلینشانه های اختلالات روانی در خردسالان
مطلب بعدینشانه های ترس در وجود خردسالان

[ad_2]

لینک منبع

نشانه های اختلالات روانی در خردسالان

[ad_1]




نشانه های اختلالات روانی در خردسالان

غالبا فرزندان والدینی که از افسردگی رنج میبرند نیز در معرض ابتلا به این عارضه قرار دارند. انواع اختلالات اضطرابی در فرزندان افراد مبتلا به افسردگی ممکن است پدید بیاید با مشاهده برخی رفتارهای غیرعادی در فرزندانتان می توانید پی به این عارضه در آن ها ببرید.

کودکان نیز مثل بزرگ‌سالان ممکن است دچار مشکلات روان‌شناختی شوند. این مشکلات می‌توانند شامل مواردی مثل اختلالات رفتاری، ذهنی، عاطفی و اختلال در یادگیری باشند. خوش‌بختانه، روش‌های درمانی مشخصی برای هر کدام از این مشکلات وجود دارند و متخصصان حوزه سلامت روان می‌توانند از آن‌ها برای درمان کودکان استفاده کنند.

تشخیص به‌موقع و درمان مناسب، احتمال موفقیت در کنترل و درمان این مشکلات را افزایش می‌دهد. افسردگی، یکی از همین مشکلات است که می‌تواند در دوران کودکی شروع شود. در صورت مبتلا بودن والدین به افسردگی، احتمال ابتلای کودک نیز افزایش پیدا می‌کند. این مشکل معمولا با بی‌علاقگی نسبت به فعالیت‌های مختلف،ناراحتی و عزت‌نفس پایین در کودکان شناخته می‌شود. اختلال دوقطبی، مشکل دیگری است که با نوسان بین دوره‌های افسردگی و دوره‌های شیدایی (مانیا) همراه می‌شود. این اختلال معمولا در اواخر دوران کودکی بروز پیدا می‌کند. افسردگی و اختلال دوقطبی، هر دو، در برخی موارد با اقدام به خودکشی همراه هستند.

بنابراین، پدر و مادر باید علاوه بر جدی گرفتن مراحل درمانی، به‌خوبی از کودک مراقبت کنند. روش‌های درمانی برای مقابله با این اختلالات، شامل استفاده از داروها و جلسه‌های مشاوره می‌شوند. کودکان ممکن است انواع اختلالات اضطرابی، از جمله اختلال اضطرابی منتشر، اختلال هراس و اختلال وسواسی-اجباری را تجربه می‌کنند.

این اختلالات با خصلت‌هایی مثل ترس شدید و تشویش شناخته می‌شوند که به‌مدت یک ماه یا بیشتر ادامه پیدا می‌کنند و بر کیفیت زندگی کودک، تاثیر منفی می‌گذارند. درمان اختلالات اضطرابی نیز با استفاده از داروها یا جلسه‌های مشاوره انجام می‌پذیرد. احتمال ابتلای کودکان به اسکیزوفرنی نیز ممکن است و معمولا در مقاطع پایانی مدرسه بروز پیدا می‌کند.

نشانه‌های اولیه این بیماری روان‌شناختی می‌توانند شامل این موارد باشند: کناره‌گیری از دوستان، شکل‌گیری الگوهای گفتاری غیرعادی، حالت بی‌احساسی، انجام دادن اقدامات عجیب و افزایش بدگمانی نسبت به دیگران. درمان اسکیزوفرنی معمولا با استفاده از داروها یا دوره‌های بستری شدن در بیمارستان امکان‌پذیر است.




مطلب قبلیدرمان مشکلات روانشناختی اطفال
مطلب بعدیمراقب وضعیت تحصیلی فرزند خود باشید

[ad_2]

لینک منبع